به محض نوشتن وبلاگ اتفاقاتی می افته که دیگه نمیتونی ترکش کنی مثل سیگار. وبلاگ ترک نداره اگه معتاد به نوشتن باشی . نمیشه . میخوام برم بیرون و به این فکر کنم که الان اصن توی تهران نیستم توی یه شهر کوچیک تو اتریش وایستادم کنار خیابون و دارم چای می خورم خصوصن که آسمون گرفته بارون اومده و هوا خیلی اروپاییه . تقریبا امروز ساعت 8 بیدار شدم که بشینم یک رمان بنویسم که بارون بارید و همه چی رو مختل کرد

من هنوز 4 سال پیش توی وجودم مونده حتی توی بدنم ... لباسامو درمیارم خودمو تو آینه نگاه میکنم احساس میکنم همین الانه که زمان - برگرده عقب وقتی به صورتم خیره میشم خود یه پسر 23 ساله میبینم وقتی بدنمو نگاه

الان بازم میخوام برم سیگار بکشم ... حس عجیبی دارم من مطمئنم یه احساسی هست که هنوز دانشمندا پیداش نکردن نه غمه نه شادیه نه ترسه نه اضطرابه نه خشمه نه هیجانه یه چیز دیگه س جدی میگم لوس بازی درنمیارم که